Pokazywanie postów oznaczonych etykietą cukrzyca. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą cukrzyca. Pokaż wszystkie posty
wtorek, 26 lutego 2019
CZYTAJ DALEJ
Piramida Zdrowego Żywienia i Aktywności Fizycznej
Witajcie!
Czy wiecie, że piramida żywieniowa opublikowana przy IŻŻ zawiera aktywność fizyczną?! I to u samej jej podstawy. Czyli jako nieodłączny składnik naszego dnia.
Cieszę się z tego bardzo. Jako sportowiec-amator zawsze twierdziłam, że odchudzanie bez sportu idzie oporniej i jak dla mnie jest trochę bez sensu. Dzięki aktywności fizycznej rozkręcamy metabolizm i oznacza to, że możemy zjeść więcej! Jest to świetna wiadomość dla każdego z nas <3
Tak samo jeśli nasza waga jest optymalna sport w dalszym ciągu powinien nam towarzyszyć!!!
Wiecie ile razy usłyszałam "Po co biegasz?! Przecież jesteś szczupła" Ale każdy komu w życiu towarzyszy sport zna odpowiedź na to pytanie.
Endorfiny!!!!!
O tak! Jeśli jeszcze nie znacie tego uczucia.... Na co czekacie?
Ale, nie chodzi tylko o endorfiny. Sport chroni nas przed większością chorób cywilizacyjnych, bardziej uwrażliwia komórki na działanie insuliny, pomaga zachować w dobrej kondycji cały nasz organizm.
Każdy powinien znaleźć odpowiednią dla siebie aktywność fizyczną. Niezależnie w jakim wieku jest. Nie lubię słyszeć "Sport jest nie dla mnie, bo nie lubię biegać i peszy mnie siłownia". Jednak bieganie i siłownia to tylko mała część dostępnych nam możliwości! Rower, pływanie, rolki, piłka nożna, gimnastyka domowa czy nawet spacer żwawym tempem.
Znajdźcie coś co pokochacie!!
niedziela, 17 lutego 2019
CZYTAJ DALEJ
Modyfikowalne Czynniki Ryzyka Cukrzycy typu 2
NIEPRAWIDŁOWE ŻYWIENIE
Styl
żywienia w sposób najistotniejszy wpływa na kształtowanie się zdrowia
człowieka. Rozwój cywilizacji doprowadził do zmian nawyków żywieniowych. Pęd
życia doprowadził do korzystania przez wiele osób z wysoko przetworzonej
żywności i półproduktów, które są źródłem cukrów
prostych i kwasów tłuszczowych trans. Rozwój żywności typu Fast food oraz łatwo
dostępnych, zapakowanych słodkich i słonych przekąsek spowodował rozleniwienie
się i uzależnienie od nich populacji ludzkiej. Obecny sposób żywienia dalece
odbiega od zasad zdrowego żywienia. Preferowane są dania z nadmierną ilością
cukrów prostych, soli kuchennej, tłuszczów trans, chemii i konserwantów. W
ostatnich latach zmieniła się jakość spożywanej żywności oraz jej ilość.
niedziela, 3 lutego 2019
CZYTAJ DALEJ
Wpływ wysiłku fizyczego na tolerancję glukozy. Czyli jak ćwiczyć przy insulinooporności.
Substratem
energetycznym do pracy mięśni są w pierwszej fazie glikogen i trójglicerydy zawarte w tkance mięśniowej.
Po ich zużyciu organizm czerpie energię z zapasów glikogenu zmagazynowanego w wątrobie
i wolnych kwasów tłuszczowych wychwytywanych przez mięsnie z krwi. W czasie przedłużonego ćwiczenia następuje zwiększenie wydzielania
glukagonu i katecholamin. Te spalające tłuszcze hormony wstrzymują
wydzielanie insuliny. To z kolei pobudza wątrobę do rozpoczęcia
produkowania własnej glukozy z naturalnych zasobów takich jak: glicerol
(będącego podstawowym składnikiem tłuszczów), mleczanu i alaniny
(aminokwasy pochodzące z mięśni). Proces ten jest zwany glukoneogenezą
i reprezentuje adaptację organizmu spotykaną w czasie postu.
U osób chorych na cukrzycę z niedoborem insuliny
zawartość glikogenu w wątrobie, jak i w mięśniach może być o wiele mniejsza.
Może to ograniczać zdolność do długotrwałego wysiłku u chorych nie leczonych
lub otrzymujących zbyt małe dawki insuliny. U chorych na cukrzycę prawidłowo
leczonych insuliną zasoby glikogenu mogą być takie same, jak u ludzi zdrowych .
Tempo
zużywania zapasów glikogenu podczas wysiłku fizycznego u ludzi chorych na
cukrzycę jest podobne jak u zdrowych.
Insulina stymuluje resyntezę glikogenu po zakończeniu pracy. U chorych z
niedoborem tego hormonu wspomniany proces jest upośledzony, natomiast u
leczonych insuliną przebiega prawidłowo.
Krótkotrwały
wysiłek fizyczny prowadzi do wzrostu glikemii we krwi i jest tym większy, im
większe jest obciążenie. Jest to spowodowane wzrostem jej wytwarzania i przewagą nad jej wykorzystaniem.
Rośnie również wtedy stężenie insuliny we krwi.
Umiarkowana,
długotrwała aktywność fizyczna powoduje zmniejszenie stężenia glukozy we krwi.
Jeśli wysiłek trwa kilka godzin, poziom glikemii może obniżyć się do poziomu
wskazującego na hipoglikemię.
Spadek
stężenia insuliny ma miejsce w czasie wysiłków o umiarkowanej intensywności, w
czasie wysiłków submaksymalnych, maksymalnych oraz po wysiłkach siłowych. Jest
to spowodowane pobudzeniem przez wysiłek fizyczny układu współczulnego.
Zmniejszone
wydzielanie mniej naraża tkanki na długotrwały z nią kontakt. Komórki narażone
na stały kontakt z insuliną, stają się coraz mniej wrażliwe na działanie
hormonu .
Wnioski
Dzięki
wysiłkowi aerobowemu spada poziom cukru we krwi oraz rośnie wrażliwość tkanek
organizmu na insulinę co zmniejsza insulinooporność. Ma to bardzo duże
znaczenie w cukrzycy typu II i
leczeniu insulinooporności.
Umiarkowany
wysiłek fizyczny zaleca się każdemu. Pomaga regulować poziom cukru we krwi,
zapobiega otyłości, chorobom metabolicznym i zmniejsza ryzyko wystąpienia
cukrzycy insulinoopornej.
Z
wielu badań wynika, że aby uzyskać zwiększenie wrażliwości na insulinę i
bardziej trwałe zmniejszenie glikemii, konieczne jest wykonywanie ćwiczeń co
drugi dzień. Nie powinno być to rzadziej
niż 3 razy w tygodniu. Okres trwania powysiłkowego polepszenia kontroli
glikemii u chorych na cukrzycę typu 2 zazwyczaj trwa od 12 do 72 h.
Zaprzestanie treningu już po 3 dniach wywołuje zmniejszenie wrażliwości na
insulinę.
sobota, 2 lutego 2019
CZYTAJ DALEJ
Klasyfikacja Cukrzycy i jej Etiopatogeneza
Amerykańskie
Towarzystwo Diabetologiczne (ADA American Diabetes Association) oraz
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO)
przedstawiły w 2003 roku etiologiczną klasyfikację cukrzycy, która wyróżnia 4
typy cukrzycy :
Cukrzyca typu
1- charakteryzuje się całkowitą destrukcją komórek β wysp trzustkowych Langerhansa, co zwykle
prowadzi do bezwzględnego niedoboru insuliny. Może być wywołana procesem
immunologicznym przez przeciwciała skierowane przeciwko
antygenom wysp lub mieć charakter idiopatyczny. Choroba
pojawia się najczęściej u dzieci i osób młodych, choć może się rozpocząć nawet
po 80. roku życia.
Cukrzyca
typu 2 - najczęstsza postać cukrzycy (ok. 80%). Główną jej przyczyną jest zaburzenie
funkcji wydzielniczej komórek β wysp trzustkowych i isulinooporności.
Charakterystyczny jest pełny zakres tych zaburzeń: od insulinooporności ze
względnym niedoborem insuliny, do upośledzenia wydzielania insuliny z
towarzyszącą insulinoopornością.
niedziela, 18 listopada 2018
Związek z rodziny alkaloidów. Ale zapewne niewiele Wam to mówi. Jest to najsilniejszy, jak do tej pory, znany naturalny suplement na Ziemi. Berberyna uzyskała status "Magicznego włącznika metabolizmu". Dla cukrzyków (typ 2) jest to bardzo ważny artykuł.
CZYTAJ DALEJ
Berberyna. Nowa moda czy cudowny lek w walce z cukrzycą?
Związek z rodziny alkaloidów. Ale zapewne niewiele Wam to mówi. Jest to najsilniejszy, jak do tej pory, znany naturalny suplement na Ziemi. Berberyna uzyskała status "Magicznego włącznika metabolizmu". Dla cukrzyków (typ 2) jest to bardzo ważny artykuł.
sobota, 30 czerwca 2018
- insulinooporność receptorowa; występuje przy zmniejszającej się ilości receptorów insulinowych komórek. Brak receptorów powoduje mniejsze przenikanie glukozy do wnętrza komórki. We krwi poziom cukru pozostaje wysoki na co trzustka reaguje dalszym wyrzutem insuliny
CZYTAJ DALEJ
Insulinoporność
Wysokie stężenie cukru
we krwi obserwujemy przy niewrażliwości mięśni szkieletowych, wątroby i tkanki
tłuszczowej na insulinę. Można to zaobserwować nawet kilkanaście lat przed
występowaniem jawnej cukrzycy. Zjawisko to odgrywa dużą rolę w patogenezie
cukrzycy typu 2 z nadmierną masą ciała i/lub cukrzycą ciążową. Wysoki poziom
insuliny blokuje przeciwstawny hormon jakim jest glukagon i blokuje wykorzystanie
tkanki tłuszczowej do procesów energetycznych.
Insulinoporność
bardzo często występuje razem z nadciśnieniem tętniczym, otyłością, jest
częścią zespołu metabolicznego.
Zaczynając od początku.
Dla większości
organizmów glukoza jest podstawowym związkiem energetycznym, magazynowana jest
pod postacią polimerów – skrobi i glikogenu. Stanowi cukier najłatwiej
przyswajalny przez człowieka. W procesie glikolizy jest rozkładana na kwas
pirogronowy. Glukoza jest niezbędna do funkcjonowania organizmu. Dostarcza
energii dla wszystkich narządów wewnętrznych i układów. Odżywia mózg i układ
nerwowy.
Regulacją poziomu
glukozy w organizmie zajmuje się trzustka. Komórki beta wysp trzustkowych
wydzielają insulinę, anaboliczny hormon peptydowy. Po posiłkowy wzrost
stężenia glukozy we krwi jest bodźcem do wytwarzania insuliny. Insulina
jest produkowana przez trzustkę w postaci proinsuliny – nieaktywnej substancji.
W momencie, gdy trzustka wyrzuca proinsulinę do krwiobiegu, cząsteczka
proinsuliny rozpada się na dwie części – peptyd C oraz aktywną insulinę.
Insulina poprzez działanie na komórki efektorowe,
powoduje przenikanie glukozy do wnętrza komórek i w ten sposób dostarcza im
energii, transportuje glukozę z krwi do mięśni, komórek tłuszczowych, a
także wątroby.
Wyróżniamy trzy typy insulinooporności:
- insulinooporność przedreceptorowa; występuje przy nieprawidłowej budowie
cząsteczki insuliny lub przy występowaniu we krwi przeciwciał IgG, wiążących
prawidłową cząsteczkę insuliny. Jeśli we krwi występują hormony przeciwstawne
do działania insuliny, takie jak kortyzol, hormony tarczycy czy androgeny
również mówimy wtedy o cukrzycy przedreceptorowej, Dlatego insulinooporność
często idzie w parze z otyłością, problemami z kortyzolem czy PCOS
- insulinooporność receptorowa; występuje przy zmniejszającej się ilości receptorów insulinowych komórek. Brak receptorów powoduje mniejsze przenikanie glukozy do wnętrza komórki. We krwi poziom cukru pozostaje wysoki na co trzustka reaguje dalszym wyrzutem insuliny
- insulinooporność
postreceptorowa; mechanizm związany z zaburzeniami dalszego przekazywania
sygnałów wewnątrz komórki, brak sygnału mówiącego, że insulina połączyła się z
receptorem. Tyczy się to również nieprawidłowej budowie i działaniu
transporterów glukozy. Następstwem jest nasilona lipoliza wewnątrzkomórkowa,
większa sie ilość wolnych kwasów tłuszczowych pochodzących z rozpadu
triacyloglicerolu, całość prowadzi do hamowania glikolizy. Mówiąc prościej
dochodzi do hamowania pobierania glukozy przez wolne kwasy tłuszczowe.
W następnym poście opiszę metody badania
insulinooprności.
